عینکی

روزنوشت های یک دندانپزشک بی تجربه

 

چقدر فاصله اینجاست بین آدمها                          چقدر عاطفه تنهاست بین آدمها

کسی به خاطر پروانه ها نمی میرد                       تب غرور چه بالاست بین آدمها

زمهربانی دلها دگر سراغی نیست                        چقدر قحطی رویاست بین آدمها

غریب گشتن احساس درد سگینی ست               و زندگی چه غم افزاست بین آدمها

مگر که کلبه ی دلها چقدر جا دارد؟                       چقدر راز و معماست بین آدمها

چه ماجرای عجیبیست تپیدن دل                        و اهل عشق چه رسواست بین آدمها

چه می شود که همه از جنس آسمان باشیم؟      طلوع عشق چه زیباست بین آدمها

میان این همه گلهای ساکن اینجا                       چقدر پونه شکیباست بین آدمها

تمام پنجره ها غرق تماشای بارانند                     چقدر خشکی و صحراست بین آدمها

و کاش صبح ببینم که مثل قدیم                          نیاز و مهر و تمناست بین آدمها

مهار کردن چه کار دشواریست                           و عمر شوق چه کوتاست بین آدمها

میان تک تک لبخندها غمی سرخ است               و غم به وسعت یلداست بین آدمها  

   + مائده ; ٤:٠٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۳/۳/۱۱
    پيام هاي ديگران ()