عینکی

روزنوشت های یک دندانپزشک بی تجربه

 

        دريغا ! رفتن راه غريب اين زندگيست.

 بايد رفت .چون چاره ای نيست.

سرنوشت است.

همان طور که سرنوشت ساعت کوک شده، زنگ زدن است.

امروز خيلی عصبانی شدم.  پديده ای هست به نام مسئوليت پذيری . انگار . . .

   + مائده ; ٧:۱٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۳/۳/۳
    پيام هاي ديگران ()