عینکی

روزنوشت های یک دندانپزشک بی تجربه

قلاده های طلا

بالاخره بعد همه قصه هایی که در طول جشنواره فیلم فجر پیش آمد و من نتووانستم قلاده های طلا را ببینم دیشب در اکران خصوصی انجمن روزنامه نگاران مسلمان فیلم را دیدم.

تعریف هایی که از فیلم شنیده بودم خیلی دلم را می سوزاند که شاید نشود فیلم را در اکران عمومی دید.

واقعا فیلم خوش ساختی بود. وقتی یاد آن روزهای پرتنش 88 افتادم دیدم چه خوب تصویر کرده.

مخصوصا درگیری پایگاه بسیج را که انبار اسلحه بود و ریخته بودند که بگیرندش!

جایی از فیلم که مهدی صبایی می گوید اینهایی که به اینجا (پایگاه بسیج) حمله کردن همونایی هستند که از ما خوردن و الان دارن اینجوری جبران می کنند و الا مردمی که گول تقلب بودن رو خوردن همونایی بودن که توی سکوت راه پیمایی کردن و رفتن،یاد آن استاد عزیز پروتز افتادم که می گفت اسلحه کشیدن روی مردم و قتل عام کردنشون!

کاش فیلم به اکران عمومی برسد و ببیندش!

طالبی با همان زیان به قول خودش نیش دار آمد و اول و آخر و در تیتراژ فیلم بسی تشویق شد! 

جدا لذت بردم.

برایم جالب بود بازی علیرام نورایی و امین حیایی! علیرام نورایی مربی ورزشی ست و این بازی اکتیو از او بعید نیست ولی امین حیایی در سن حدود 40 سالگی خوب بازی کرده بود در صحنه های اکشن!

   + مائده ; ۱:۳٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱٢/۱
    پيام هاي ديگران ()