عینکی

روزنوشت های یک دندانپزشک بی تجربه

خدای ما

یک جایی از دعای عرفه بود که می گفت آن قدر عذر میخواهم تا مرا ببخشی! 

این جا را که خواندیم فکر کردم ما انتظار داریم خدا حتما ببخشدمان وقتی این را می گوییم.

ولی برای خودمان پیش آمده که کسی این را به ما بگوید و بدانیم نمی بخشیمش. چون تضمینی نیست برای تکرار نکردنش! 

نمی گویم ما ببخشیم یا نه.شاید عقل هم ایجاب می کند که نبخشیم. ولی خدا می بخشد و ما تضمینی به او نداده ایم.

خدایی داریم ها!

   + مائده ; ۱٠:٤٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۱٦
    پيام هاي ديگران ()