عینکی

روزنوشت های یک دندانپزشک بی تجربه

جرعه ای شعر

دلم این دردانه ی بلور
بهانه می گیرد
بهانه ی عشق نیست
بهانه ی سوک نیست

بهانه ی تنهایی ست

دستهای دریایی زنی ست
که از ساحل سالهای سلولی
باز گشته است
و جانش را فلس های تردید
سخت بهم فشرده

مهناز بدیهیان

   + مائده ; ۱٢:۱۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٤/۱٦
    پيام هاي ديگران ()