عینکی

روزنوشت های یک دندانپزشک بی تجربه

 

آمدم. ديشب.

می روم.امروز ظهر.

ولی اين رفتن با بقيه ی رفتن ها خيلی فرق دارد. از زمين تا آسمان. نه! از عرش تا فرش. ( ان شاء الله می روم جنوب.)

دعا کنيد مفيد باشد اين رفتن.

و باز هم غزلی از حافظ.

البته اين آخرين تفألی ست که در سال ۸۲ . . . ) :

سحرم دولت بيدار به بالين آمد                    گفت برخيز که آن خسروي شيرين آمد

قدحي سرکش و سرخوش به تماشا بخرام              تا ببيني که نگارت به چه آيين آمد

مژدگاني بده اي خلوتي ناقه گشاي                     که زصحراي ختن آهوي مشکين آمد

.

مرغ دل باز هوادار کمان ابروييست               اي کبوتر نگران باش که شاهين آمد

ساقيا مي بده و غم مخور از دشمن و دوست        که بکام دل ما آن بشد و اين آمد

.

چون صبا گفته ي حافظ بشنيد از بلبل                عنبر افشان به تماشاي رياحين آمد

 

آه!

هاي!هاي!

 

 

   + مائده ; ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۳/۱/٧
    پيام هاي ديگران ()