عینکی

روزنوشت های یک دندانپزشک بی تجربه

میانه

آدم ها وقتی جوانند هر کاری بکنند می رود پای جوانیشان! پذیرش عمومی رفتارهایشان بالاست.

آدم ها وقتی پیرند هر کاری بکنند می رود پای پیریشان! پذیرش عمومی رفتارهایشان بالاست.

آدمهای میان سال هر کاری بکنند یا حتی نکنند می رود پای خودشان و اصلا عذری که مورد پذیرش باشد،برایشان وجود ندارد. نه به جوانی امید دارند برای گذر از کرده و نه پیری برای  قبول کردار!

این ماجرا در میانه هر چیزی صادق است. یادگرفتن، یاد دادن ، دوستی، عشق و ...

امروز دلم برای بی "چاره" گی میانه* ها سوخت.

   *خودم که می دانم کدام میانه کفایت است و آن که باید نیز!

 

 

 

   + مائده ; ۱۱:۳٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱/٢۳
    پيام هاي ديگران ()