عینکی

روزنوشت های یک دندانپزشک بی تجربه

 

مریم مروج از آن دوستهایی است که توصیف خودش ، نوع رابطه اش با من ، اخلاق و افکارش ، خلاصه همه چیز در موردش سخت است! و همه احترام آمیز بودنش به خاطر همین سختی است! حالا در مورد تاثیر گذارترین افراد زندگی اش نوشته و دعوت کرده که بنویسم:

 

  • در تمام طول زندگی ام "پدرم و مادرم" بیشترین تاثیر را رویم گذاشته اند. به خصوص پدر که حتی ناخودآگاه در رفتارهای اجتماعی و فردی و عادتهایم(حتی ژست هایم) شبیه ش شده ام! و مادرم... سرسخت است و باهوش! سرسختی را از او گرفته ام! و مدیر است در تمام کارهایش! این یکی را هم اساسن از او به ارث برده ام!

  • "سجاد"! در تمام بچگی و نوجوانی و حالا، همیشه در تصمیم گیریهایم بوده. گاهی دو هفته صبر کرده ام تا بیاید و نظرش  را بپرسم.اگر کسی بخواهد قانعم کند و نتواند تنها راهش سجاد است! خوب می فهمد که اگر قرار است به جای من تصمیم بگیرد با معیارهای من فکر کند نه عقاید خودش! زیاد سربه سرم می گذارد ولی به حضورش می ارزد!

  • استاد شریعتی: نمی دانم اگر کتابهایش نبود خنده ها و گریه ها و خواب و بیداری نوجوانی ام با چه می گذشت! شک ندارم که مدتها آرامشم را با "گفتگوهای تنهایی"اش حفظ می کردم.

  • دکتر مصطفی چمران:کتابهایش رفیق لحظه های فهمم بود! و خودش آینه ای از تمام آنچه برایم ارزش است: دین و علم و عشق و مهر و ...

  • ارمیا: شخصیتی که رضا امیرخانی خلق کرده بود در سال آخر دبیرستانش، برای من هم شخصیتی بود در سال های دبیرستانم!

  • استادی داشتم به نام مهندس اسکندری: آن قدر برایم ویژه بود که ... تا وقتی 15 ساله شوم فکر نمی کردم روزی آن قدر فیزیک بلد باشم که رفع اشکال بچه های کلاس را برعهده ام بگذارند. تمام جزوه های فیزیک کلاسهایشان را دارم که پر از شعر است و خاطره. و حتی تمرین امضا!حضور و صحبتهایشان انگار آسانسور بود برای من در زندگی!

  • معلم زیستی داشتیم به نام آقای اسلامی: یک ماه معلم ما بوند .اما در این 4 سال،حقی به گردنم پیدا کردند که شاید توصیفش 10 سال وقت بخواهد! هنوز پی گیر درس خواندن و فعالیتهایم هستند! خدایش رحمت کناد!

  • استادی داریم در بخش اندودنتیکس دانشکده که در بودنش به آدم درس می دهد: چه درس زندگی باشد و چه علم دندانپزشکی! شوخ است و مهربان و تا آنجایی که من دیده ام عاقل تر: "دکتر هنردار"خیلی ها می دانند بابای دانشکده ای من کیست!

  • "استاد": جز این تا حالا خطابشان نکرده ام! و نخواهم کرد. هم بر ادبیات نوشتاری ام تاثیر گذاشته اند و هم بر ادبیات زندگی ام! الهه تواضع است و شعر! فکر می کنم قوافی را شکار می کنند! من شاید بتوانم جای خواهر کوچولویشان باشم! تازگی ها به پیامبری رسیدند(رجوع شود به 16 اردی بهشت) و پیامبری شان مستدام است. مطمئنم!

  •  و دوستانم: "زینب" و "انسیه" و "حدیثه" و قبل تر از آنها "ساجده". گاهی یک لحظه ی حضورشان تغییر ایجاد کرده است و کشف!  و چه زیاد است لحظه های کشفی که زینب در آنها حضور داشته!

  • هستند شاعران و نویسندگان و معلمان و اساتید و دوستان و حتی چهره های دیگری که موثر بودند و مجال نام بردن نیست.   

 

من از الهه آرانیان عزیز، عطیه نجفی مهربان، ارکیده هاشمی کوچک خوب، و فرزین اسماعیلی و سجاد بی نظیر دعوت می کنم که بنویسند! امیدوارم بخوانم آنچه را که می نویسند.                                                                                                                                                                                                                                                                    

                                                                                                                                                                                     

   + مائده ; ۸:٠٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٦/۳/۳