عینکی

روزنوشت های یک دندانپزشک بی تجربه

به بهانه مقدمه!

دانشگاه مبدا همه تحولات است.                       امام خمینی (ره)

این جمله را دوباره بخوان.بار دیگر بلند بخوان.

تو هم مثل من، من هم مثل تو.چند صباحی از عمر تیزپایمان در هوای همین مبدا تحول سپری شد و در هوایش دم فرو بردیم و نفس برآوردیم.ولی بیا درست نگاه کنیم.متحول شده ایم حتما! اما به کدامین سو؟ با کدامین جریان؟ و شاید در جهت کدام باد؟

خودت هم می دانی که آن پیر دیر دم از کدام تحول می زد.

 

ما وارث این کشوریم.من و تو.قشر دانشجوی امروز و فرهیخته ی فردای کشوری که به گمانم باید مهد تحولات مهدوی باشد.یعنی باید بشود! و من و تو دراین میان... نتیجه گیری اش با تو و با من!

باید ایستاد.استوار و شکیبا؛با عزمی راسخ؛ فارغ از وابستگی؛از زنجیر.

دل نهاده در حصن حصین یقین و ولایت و ... آگاه!

آگاه از زمان و مکان که در زمانه ی پر فتنه پیشرفت و حرکت، حصول علم زمان و مکان سخت اما وظیفه ای ایست بس گران!

ولی یادت باشد من و تو در آغاز ایستاده ایم رو به فردا.پس بی ذره ای ترس پیش باید رفت و بر زمین و زمان تاخت تا فردا در برابر عهد دیروز شرمسار آن یگانه نباشیم.

اللهم ارنی الطلعه الرشیده و الغره الحمیده واکحل ناظری به نظره منی علیه و عجل فرجه.

 

پ.ن

·        با اجازه رئیس این را اینجا هم گذاشتم.البته برای یک اردویی نوشته بودمش!

·        یاد این جمله ها افتادم:

فصل امتحانات است.

دیروز ما اساتید را به بازی گرفتیم و امروز

اساتید مارا.

و فردا....

·        خداییش اساتید این ترم بد جوری ما را به بازی گرفته اند.

 

   + مائده ; ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/۱٠/٢۸
    پيام هاي ديگران ()