عینکی

روزنوشت های یک دندانپزشک بی تجربه

خانه ای ويران تر از ويرانه ام.من حقيقت نيستم افسانه ام

من به فرياد همانند کسی که نيازی به تنفس دارد

مشت می کوبد بر در

پنجه می سايد به پنجره ها

محتاجم.

بعد التحرير: به تاريخ ۹/۲  نمادی به عنوان فرش قرمز می نهيم در زير نگاه مهمانی که قرار است تشريف بياورد.


 

   + مائده ; ۱٠:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٢/٥
    پيام هاي ديگران ()